aangepast campagnefilmpje van Geert Wilders

Palestinian Lives Matter!

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

 Palestinian Lives Matter!

Een paar dagen geleden schoten Israëlische troepen 60 ongewapende demonstranten dood en verwondden er nog eens 1300. Israël wordt bestuurd door een van de meest wrede en racistische regimes ter wereld. Het wordt tijd dat de wereld zich uitspreekt, en zich schaart achter sancties tegen Israël.

Israël drijft steeds verder af van redelijkheid en beweegt zich richting extreem-rechts. Een parlementslid riep op tot geweld tegen Ahed Tamimi, het jonge Palestijnse meisje dat een soldaat een tik gaf nadat haar neefje in het gezicht werd geschoten -- en de minister van Defensie wilde zelfs haar hele familie laten straffen!

Het Israëlische leger beweert dat de demonstratie een door Hamas georganiseerde invasie was, en dat sommige betogers gewapend waren. Dit wordt in twijfel getrokken door Israëlische en buitenlandse burgerorganisaties en Israël heeft vaker gelogen om haar acties te rechtvaardigen. Maar zelfs als wat Israël zegt waar is, waarom werden er dan 1300 mensen neergeschoten, op een paar honderd meter afstand van het hek? En waarom werd er met scherp geschoten?!

Het Israëlische leger domineert het luchtruim en ligt veilig ingegraven met kilometers lege woestijn achter zich. Hoe kan een groep demonstranten dan een bedreiging zijn?! De hysterische angst en het gevoel van slachtofferschap van het Israëlisch regime kent geen grenzen, en wordt gebruikt om wreedheden te rechtvaardigen.

Gaza is 's werelds grootste openluchtgevangenis. Bewoners worden al jarenlang afgesneden van de buitenwereld en hebben onvoldoende toegang tot basisbenodigdheden. Deze wanhopige situatie dreef mensen ertoe hun leven te riskeren door te demonstreren. Maar toen de gevangenen in de buurt van de gevangenismuren kwamen schoten de bewakers erop los, vanuit hun veilige havens honderden meters verderop.

De vele volgelingen van Israël zullen automatisch in de verdediging schieten en zullende mensen die kritiek leveren op Israël beschuldigen van antisemitisme. Maar kritiek op de staat Israël is geen kritiek op het Joodse volk, De Holocaust valt niet te ontkennen, de Joodse gemeenschap wordt al ontzettend lang op verschrikkelijke wijze onderdrukt, en wordt nog steeds over de hele wereld geconfronteerd met antisemitisme.

Vele grondleggers van Israël wilden dat het een baken van hoop zou worden. Maar hun visie is vermoord, en Israël wordt bestuurd door een wreed, racistisch en onderdrukkend regime -- de wereld zou dit regime moeten veroordelen. Niet alleen met woorden, maar ook met daden:

Palestinian Lives Matter - Sancties voor Israël!

Al decennia lang worden alle mogelijke middelenen ingezet om betere behandeling van Palestijnen af te dwingen, maar het wordt alleen maar erger. Gerichte sancties op Israëlische bloeddiamanten, een wapenembargo (Israël verkoopt wapens aan de meest wrede regimes ter wereld), technische en culturele sancties (zoals Israël uitsluiten van deelname aan sportevenementen of het Eurovisie Songfestival) zouden het Israëlische regime kunnen doen heroverwegen.

Samen met Donald Trump behoort de Israëlische premier Netanyahu tot de meest oneerlijke en gevaarlijke politiek leiders ter wereld. Net als andere extremisten dromen zij van een wereld waarin weldenkende burgers hun beoordelingsvermogen verliezen en zich laten meeslepen door één van twee partijen die recht tegenover elkaar staan. En waarvan er één door hen geleid wordt. Samen laten we zien dat ze dit niet voor elkaar krijgen -- dat wij, gewone mensen, ons niet laten meeslepen door hun haat en propaganda. Dat wij racisme en wreedheid herkennen en dit niet laten gebeuren. Dat ze ons onze medemenselijkheid, en Palestijnen hun vrijheid en waardigheid niet kunnen afnemen.

[26 mei 13:00-16:00 uur] Westerplantage in Leeuwarden *freedom of movement for everyone*

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
26 mei organiseert bed, bad en brood friesland samen met afa.fryslan en jou een
3 dimensionaal kunstwerk met reddingsvesten (symbolisch te koop €5). donatie is
voor no border kitchen. geinterreseerd? (mail ons Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)
of reageer op deze mail. we hebben nog vrijwilligers nodig ;) met het opbouwen,
de catering, de presentatie en het opruimen enz. #domela groet, sytze @bbb.frl
screenshot 34

De beste manier om de doden te herdenken is nooit meer een nieuwe oorlog beginnen.

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

loesje.jpg

1 mei, de dag van de arbeid! Het regiovervoer staakt en om 14.00 kwamen er 7000 demonstranten samen op het Malieveld.

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Het 1 mei, de dag van de arbeid! Het regiovervoer staakt en om 14.00 kwamen er 7000 demonstranten samen op het Malieveld. Zij vertegenwoordigen een breed georganiseerd verzet voor de afschaffing van de dividendbelasting, tegen het onderbetalen van arbeidsgehandicapten  en tegen de privatisering van onze pensioenen. Dit is waarom we oproepen om de krachten te bundelen en overal actiecomités voor het Offensief op te zetten. Haal die grijns van Rutte's gezicht en wees

1mei.jpg

De toespraak van Pieter (Bond Precaire Woonvormen) 28 april

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

"Mijn naam is Pieter en ik ben actief voor de Bond Precaire Woonvormen, een groep die strijdt tegen de flexibilisering van wonen. Sinds het campuscontract van 2006 heeft er in Nederland een wildgroei van tijdelijke huurcontracten plaatsgevonden. Dat zijn contracten waarbij je vroeger of later je huurrechten verliest zodat een huiseigenaar je zonder reden dakloos kan maken. Er hoeft geen vervangende woonruimte geregeld te worden en geen verhuiskosten vergoed te worden.

Een van die contracten is het antikraak contract, het contract dat Ymere nu via Camelot wil inzetten voor de woningen in de Rudolf Dieselstraat. Met dit contract pakt Ymere de bewoners niet alleen de huurrechten af maar ook het recht op privacy en huisvrede. Zo mogen medewerkers van Camelot op elk moment je kamer betreden en moet je je houden aan een waslijst van huisregels. Volg je een van deze regels niet dan gebruikt Camelot dit om je nog verder onder druk te zetten. Rookwaren op je kamer, een onopgemaakt bed: voldoende om bedreigd te worden met een huisuitzetting. Het krijgen van kinderen is er verboden, word je toch zwanger dan beland je met je pasgeboren kind op straat.

Inmiddels is de helft van de nieuw aangeboden contracten in Amsterdam tijdelijk waardoor een steeds groter wordende groep bewoners als flexnomaden door Amsterdam beweegt terwijl zij zich in een permanente staat van onzekerheid bevindt. Woningcorporaties huren mafia organisaties als Camelot in die bewoners de keuze geven: je huurrechten inleveren of op straat slapen. Het is allang geen noodoplossing meer en zal het woningtekort niet oplossen. Sterker nog de woningnood wordt gebruikt om van steeds meer bewoners de rechten te ontnemen en ondertussen krijgen de bewoners de schuld van de woningnood. Wij die te groot wonen, te goedkoop, te dicht bij ons werk in een te hippe buurt. Wij die eigenlijk niet in de stad zouden mogen wonen maar in de omliggende gemeentes en het liefst daarbuiten. Leve de gentrificatie. Maar het zijn politieke beslissingen die tot de woningnood hebben geleid. Een woningnood die door diezelfde politiek gebruikt wordt om groepen bewoners tegen elkaar op te zetten. Iedereen trapt naar beneden en helemaal onderaan staan de vluchtelingen.

Het zijn niet de vluchtelingen die de woningen innemen maar wel de politiek die uit onze naam hun rechten afpakt en niet alleen die van hun maar ook die van onszelf. Wat we in Amsterdam maar ook in de rest van Nederland moeten gaan beseffen is dat het mensenrechten zijn die de We Are Here groepen worden ontnomen en dat die rechten niet alleen rechten zijn die voor ons allemaal gelden maar die ook van ons allemaal zijn. Het zijn dus niet alleen de rechten van de We Are Here groepen die hier geschonden worden maar ook onze rechten, de rechten van ons allemaal. En het is daarmee ook onze verantwoordelijkheid als stad, als samenleving deze rechten op te eisen.

We moeten af van het idee dat wanneer iemand het huis uit wordt gezet dit het probleem van die persoon is, dat wanneer iemand op straat komt te staan dit het falen van het individu is. Wanneer iemand op straat komt te staan dan is dat het falen van ons als samenleving, van de maatschappij, het falen van het politieke systeem.

En daarom is het noodzakelijk om in solidariteit samen te komen om zoals hier vandaag te laten zien dat we er zijn, dat we hier zijn om onze rechten op te eisen. Eisen omdat er geen ruimte is voor discussie, het gaat hier om basisrechten en op basisrechten doe je geen concessies."

Pieter (Bond Precaire Woonvormen)

#Telegraaf verbolgen op Moslims die gebruik maken van hun grondrechten.

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

De Telegraaf maakt het met de dag bonter. We kennen in Nederland de vrijheid van godsdienst, een grondrecht. Dit lijkt voor de Telegraaf echter niet te gelden voor Moslims. Hen wordt kwalijk genomen korans uit te delen op Koningsdag. Wat is daar mis mee? Niets toch!

Of is het alleen goed als we ons beperken tot patat eten

De Duits-Nederlandse neonazi Edwin Wagensveld gaat 2 jaar en 7 maanden de gevangenis in wegens belastingfraude

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

De Duits-Nederlandse neonazi Edwin Wagensveld gaat 2 jaar en 7 maanden de gevangenis in wegens belastingfraude ter waarde van zo'n half miljoen. Zoals je van een sneuneus als Wagensveld mag verwachten huilde hij dat armoede hem tot zijn daden had gedreven. Totdat de OvJ met een overzicht van zijn uitgaven kwam waaruit blijkt dat hij zijn bakken met geld uitgeeft aan dure kleding, hotels en luxe reisjes.

probleme-mit-waffen-und-dem-fiskus-pegida-redner-edwin-2234165.jpg

Het is de vierde veroordeling voor Wagensveld sinds 2013. Eerdere veroordelingen betroffen naast belastingontduiking ook aanranding.

 hotels en luxe reisjes.

de #Telegraaf en ultra-rechts krijgt weer ongelijk bij de rechter #wearehere mag nog even blijven.

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

De activisten van We Are Here mogen tot 1 juni blijven zitten in de gekraakte huurwoningen aan de Rudolf Dieselstraat.
Aldus het vonnis van de Amsterdamse voorzieningenrechter Bakels donderdagmiddag.
Woningcorporatie Ymere heeft niet hard kunnen maken dat onmiddellijke ontruiming nodig is omdat anders de nieuwbouw van 144 woningen dan vertraging oploopt.

Ook ging de rechter niet mee in het pleidooi van de landsadvocaat dat de openbare orde ernstig verstoord zou zijn door de kraakactie en de reacties daarop.
Ondertussen wordt er op het stadhuis gewerkt aan een permanente 24-uursopvang voor uitgeprocedeerden.
Het gebrek aan deze opvang zorgt er mede voor dat de groep Wearehere gedwongen is om van kraakpand naar kraakpand te trekken. Niet ontruimen is een middel om te werken aan een goede definitieve oplossing. Maar ja, rechts hoor je nooit over de oorzaken.

Je vlucht, omdat je leven in gevaar is. Je laat alles wat je dierbaar is achter. Het is een lange, zware en levensgevaarlijke tocht. Maar uiteindelijk kom je aan in Nederland. Je bent blij, want je hebt gehoord dat Nederland altijd landen er op aanspreekt mensenrechten te respecteren. Eindelijk ben je veilig. Je hebt veel verloren. Maar hier ga je een nieuwe toekomst opbouwen.

Je wordt geïnterviewd. Je bent moe, hebt last van trauma’s van alles wat je hebt meegemaakt en je bent bang. Wat moet je zeggen tegen die mevrouw aan de andere kant van de tafel? In je land wordt je vervolgd; je bent altijd heel voorzichtig met wat je zegt. Sommige dingen kun je niet zeggen, want dan ben je je leven niet zeker. Kan dat nu wel? Toch vertel je haar wat je hebt meegemaakt. Alles komt weer boven. Ze vraagt je waar je vandaan komt en schuift je een kaart onder je neus. Of je je dorp kunt aanwijzen. Maar je hebt nog nooit eerder een plattegrond gezien. Ze vraagt je bewijs van je reis, maar de mensensmokkelaars hebben je nooit kaartjes gegeven. Ze vraagt ook heel veel data. Je raakt in de war. In de vrachtwagen was het donker. Hoe lang zat je daar? Een dag? Twee? Drie? Een week?
De mevrouw zegt tegen de tolk dat het allemaal niet kan kloppen. Je realiseert je plots dat ze in Nederland een andere jaartelling gebruiken dan in je eigen land.

Dan moet je wachten. Je krijgt een bed in een asielzoekerscentrum (AZC). Daar ontmoet je wat mensen en je begint voorzichtig weer te denken aan je toekomst. Je wilde een opleiding gaan doen – je had allerlei plannen gemaakt voor je leven. Misschien kun je die nu weer gaan oppakken. Maar voorlopig wacht je alleen maar.

Na een tijdje krijg je bericht. Helaas meneer, je asielaanvraag is afgewezen. Je begrijpt het niet – je hebt toch alles verteld? Ja, je hebt je verhaal wel verteld, maar je kunt het niet bewijzen. Hoe moet je dat dan bewijzen? Dat weet de mevrouw van het AZC niet. Waar moet je dan naar toe? Dat weet de mevrouw ook niet. Je krijgt een treinkaartje. Daarmee mag je zelf kiezen waar je naar toe gaat. Het is de hele dag geldig.

Met je koffer stap je in de trein. De komende tijd zwerf je over straat. Je denkt nog eens na over je leven. Nu je hier niet kunt blijven, moet je andere plannen maken. Maar het is moeilijk om daar over na te denken, want je bent eigenlijk alleen bezig met proberen aan eten te komen. Je komt er ook achter dat er niet echt andere opties zijn. Immers, je kunt niet terug naar waar je vandaan komt. Je bent blij dat je daar levend weg bent gekomen. Maar vanwege de Europese afspraken kun je ook niet naar een buurland gaan, omdat je vingerafdruk in Nederland staat. Je begrijpt het niet meer. Hoe zat dat nou met die mensenrechten in Nederland? Je bent toch ook een mens? Waarom word je dan behandeld alsof je geen mens bent? Of een soort crimineel? Je wilt alleen maar veiligheid.

Je neemt contact op met iemand die je in het AZC hebt leren kennen en die inmiddels een verblijfsvergunning heeft. Je mag in zijn huis komen slapen. Na een tijdje voel je je te veel. Je ziet dat hij veel problemen heeft en jou ook niet kan onderhouden. Je wilt je niet aan iemand opdringen en pakt je tas. Terug naar de straat.

Je loopt rond, slaapt op een bankje in het park. Soms praat je met mensen en vertel je je hun verhaal. Als je geluk hebt bieden ze je wat te eten aan of wat geld of soms een douche. Gelukkig zijn er goede mensen in Nederland. Maar zelf voel je je steeds minder mens. Je gaat naar een moskee en na het gebed verstop je je. Als iedereen weg is, zoek je een plekje om te slapen. Je droomt. Je droomt over alles wat je hebt meegemaakt en beseft dat je zo niet verder kunt.

De volgende dag bel je de kennis uit het AZC weer op. Je mag weer komen slapen. Je stapt in de trein. Geld voor een kaartje heb je natuurlijk niet. Tot je grote schrik zie je controle. Ze praten druk met elkaar en aan de telefoon. Je wordt meegenomen. Je hebt geen kaartje, maar ook geen geldige papieren. ‘Je bent illegaal’. Je wordt in een afgesloten busje naar een detentiecentrum gebracht. Je ziet de enorme muren en het prikkeldraad. Je had nooit in je leven gedacht dat je hier ooit binnen zou komen. Je wordt opgesloten. ’s Nachts huil je. Maar je troost jezelf: de mensen zullen het wel begrijpen als je het hebt uitgelegd. Je hoort hier niet. Je bent alleen maar naar Nederland gekomen om veiligheid te zoeken.

Maar de volgende nacht slaap je weer in de cel. En de nacht erna weer. En de week erna nog. Het lijkt net alsof je niet meer bestaat. Niemand weet dat je nog bestaat. Behalve de bewakers. En de andere vluchtelingen die hier zitten opgesloten. De dagen tikken voorbij en je ziet je leven wegspoelen als door een doucheputje. Je had allerlei plannen voor de toekomst. Mooie en blije plannen. Een eigen zaakje. Uiteindelijk een familie. Maar nu heb je niks.

Je bent ook bang. Want de mensen in de gevangenis vertellen je dat ze je terug gaan sturen naar je land. De eerste keer dat ze dat zeiden, raakte je in paniek. Je begon je te schreeuwen: ik kan niet terug! Ik ben daar niet veilig! Maar toen zetten ze je in een isolatiecel. Je wil nooit meer in een isolatiecel. Het is nog erger dan ‘gewoon’ opgesloten zitten. Dus de tweede keer knik je. ’s Nachts heb je nachtmerries. Overdag probeer je zo veel als mogelijk te ‘leven’.

Na 9 maanden krijg je bericht van je advocaat. De mensen die met je praatten hebben geprobeerd je terug te sturen naar je land, maar het is niet gelukt. De ambassade weigert de benodigde papieren af te geven. Een zucht van verlichting. Eindelijk! Eindelijk is alles duidelijk. Een kleine tinteling gaat door je heen – nu kan ik eindelijk weer aan mijn toekomst gaan denken. Een bewaker komt binnen: ‘tas inpakken, je moet weg’. Moet weg, denk je; mag weg zul je bedoelen! Je denkt even dat ze een grapje maken als ze je het bekende treinkaartje in je handen duwen. Waar moet ik dan heen, vraag je. Dat weet de meneer niet.

Je besluit dit keer naar Amsterdam te gaan. Daar ontmoet je andere mensen die in dezelfde situatie zitten als jij. Je bent enigszins opgelucht dat je niet de enige bent. Tot nu toe heb je je altijd zoveel mogelijk verstopt, omdat je bang was. Deze mensen verstoppen zich echter niet. Je denkt hierover na: verstoppen heeft je al deze tijd niks opgeleverd. Misschien is het dan beter om de mensen te vertellen over je situatie. Als mensen je verhaal horen, zullen ze je wel begrijpen en dan zal er wel wat veranderen. Je hoort dat een heleboel van deze mensen met hulp van supporters bewijs hebben kunnen verzamelen en hebben kunnen aantonen recht te hebben op een verblijfsvergunning – een recht dat hen jarenlang onthouden is. Maar het proces is heel moeilijk. Je moet dan eerst contact met je familie krijgen en dat heb je niet. En als je contact vindt met iemand, moet die papieren voor jou opvragen, maar dat kan hem in groot gevaar brengen. Wil je anderen van wie je houdt in gevaar brengen voor jezelf?

Samen met de andere mensen van de groep probeer je duidelijk te maken dat er iets heel erg niet klopt in het Nederlandse asielbeleid. Je praat met media. Je praat met politici. Je praat met allerlei mensen. Je merkt dat het wel zin heeft. Want steeds meer mensen zijn het met je eens. Zelfs de Europese raad. Die zegt dat Nederland zich niet aan afspraken over mensenrechten houdt. En allerlei rechters zeggen dat ook. Je bent blij, maar je durft eigenlijk niet meer blij te zijn. Je bent al zo vaak teleurgesteld! Maar nu kan het toch niet meer? Nu is het toch zo duidelijk?

Tot je grote verbazing komt ook dit keer de gemeente met een totaal onzinnig plan. Je mag in een nachtopvang slapen. En je moet dan heel dankbaar zijn dat je dit aangeboden wordt. Overdag moet je weer op straat zwerven met je tasje. Mag je nog steeds niet werken. Heb je geen geld om eten te kopen. Kun je niet naar het toilet. Kun je niet leven. Je voelt je totaal niet serieus genomen.

Maar je begrijpt het ook niet. Je begrijpt ook echt niet dat er mensen zijn die dit werkelijk een acceptabele oplossing vinden. Wie kan er nou overdag op straat leven en vanaf daar aan een toekomst werken? Snappen mensen dan niet dat je helemaal niet op zoek bent naar een bad en een bed maar dat je gewoon wil leven net als iedereen? Dat je je nuttig wil maken in de maatschappij. Dat je ergens thuis wil komen ’s avonds met het gevoel iets gedaan te hebben. Dat je je eigen brood wilt verdienen. Dat het helemaal niet gaat om opvang maar om menselijke waardigheid.

Wij Zijn Hier is een groep vluchtelingen in Amsterdam die vanuit de Nederlandse overheid geen onderdak krijgt maar ook niet mag werken en dus op straat zou moeten leven. De groep heeft besloten de onmenselijke situatie waarin zij leven zichtbaar te maken, door zich niet meer te verschuilen maar juist de situatie van afgewezen maar onuitzetbare vluchtelingen in Nederland aan de kaak te stellen. Dankzij de kracht van de vluchtelingen en de hulp van vele supporters, bestaat de groep al zo’n vier jaar. 

Ondertussen gaat de demonstratie op 28 april gewoon door

31347074_1867689716597916_8622478710253027328_n.jpg

Een neonazistische-groep heeft een gebouw in de buurt van het we-are-here dorp gekraakt.

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

Een neonazistische-groep heeft een gebouw in de buurt van ons dorp gekraakt. Ze zeggen dat ze twee eisen hebben:

- elke persoon zonder papieren moet opgesloten worden in de gevangenis tot ze gedeporteerd worden.


- iedereen die mensen zonder papieren steunt zou opgesloten moeten worden in de gevangenis voor medeplichtigheid aan criminele activiteiten.

De beste manier om te reageren is om solidariteit te tonen met ons hier. Mobiliseer uw vrienden en familie voor de demo volgende week (zaterdag 28 april) om onze boodschap duidelijk te maken: vluchtelingen zijn welkom, nazi ' s zijn dat niet!

Voel je ook vrij om vandaag langs te komen en je steun te laten zien met de mensen van wij zijn hier in de rudolf dieselstraat.

Meer info over de neonazistische-groep hier: https://kafka.nl/organisatie/identitair-verzet-iv/

Glop Facebook agenda

Glop op Facebook