Republiek Allochtonië

republiek allochtonie

In Republiek Allochtonië vindt u berichten, achtergrondartikelen en opinies die iets te maken hebben met de integratie van etnische minderheden in Nederland

In Republiek Allochtonië vindt u berichten, achtergrondartikelen en opinies die iets te maken hebben met de integratie van etnische minderheden in Nederland
  1. De kans dat een sollicitant met een autochtone achtergrond door werkgevers wordt benaderd is ongeveer 20 procent groter dan die voor kandidaten met een westerse migratieachtergrond. Ten opzichte van kandidaten met een niet-westerse migratieachtergrond is dit zelfs 40 procent groter. Minderheden met een achtergrond in het Midden-Oosten, Afrika en Latijns-Amerika worden het meest gediscrimineerd. Vooral sollicitanten met een Turkse, Marokkaanse of Antilliaanse achtergrond worden gediscrimineerd door werkgevers. Sollicitanten kunnen zelf maar weinig kunnen doen om hun baankansen te vergroten. De oplossing ligt toch echt bij de werkgevers en de overheid. Dat blijkt uit onderzoek van de UvA en de UU. Meer over dit onderzoek en eerder onderzoek.
  2. Nadat misstanden die hij bij de korpsleiding aan de kaak probeerde te stellen structureel werden weggewoven, heeft een adviseur van de politie zijn ontslag ingediend. Dat schrijft NRC Handelsblad, dat inzage kreeg in zijn ontslagbrief.
  3. In onze oordeelsvorming zitten tal van vertekeningen. Actuele, sensationele én negatieve berichten kleuren ons beeld, maar benemen ons zicht op de werkelijkheid. Zo zijn jonge moslims in Nederland bijvoorbeeld niet steeds méér, maar mínder religieus.
  4. Zeven Riffijns-Nederlandse organisaties hebben het meldpunt Veilig in de Rif gelanceerd. Bezorgde activisten die naar Marokko willen afreizen, kunnen contact met opnemen voor steun en advies. Het meldpunt is vanaf morgen te bereiken via WhatsApp: 06-85668350.
  5. Op 11 juli was het 24 jaar geleden dat Srebrenica viel – de enclave die door de Verenigde Naties tot beschermd gebied was verklaard en door het Nederlandse Dutchbat beschermd zou worden. In de dagen die volgden, vermoordden de Serviërs meer dan 8.400 grootouders, ouders en kinderen. Nog steeds zijn niet al hun lichamen gevonden, geborgen en begraven op de begraafplaats Potočari. De woede over deze massamoord onder het machteloos toeziend oog van Dutchbat en het verdriet om het onbeschrijfelijke verlies van zoveel dierbaren duren voort tot op de dag van vandaag.