Elke crisis heeft een held nodig. Een man of vrouw die opstaat en zegt: ’Wir schaffen das!’ Ferd Grapperhaus heeft alles in zich om onze coronaheld te worden   Hij heeft zijn naam, postuur en kop mee. In deze crisis van zwalkend beleid en beroerde communicatie, werd Ferd al vaker ingevlogen. Als we in maart bij de eerste zonnestraal allemaal naar het bos en het strand gaan, stapt Mark ’kom op nou jongens’ Rutte opzij om Grapperhaus in de camera’s te laten bulderen: ’Dit is een slordige, laconieke, asociale manier van omgaan met de maatregelen. Het kost levens. Onnodig. Gebruik je gezonde maatschappelijke verstand! Tot 1 juno moeten we thuisblijven, gromt Ferd. ’Papa is boos!’ appen zijn kinderen naar elkaar, deze donderpreken herkennen ze nog van vroeger. Als Ferd later met zijn verloofde in de duinen wandelt, zet hij Femke Halsema, die de Dam laat volstromen, via WhatsApp stevig op haar plek. Als jongeren illegale feestjes blijken te bezoeken, buldert Grapperhaus: ’Als je nu een huisfeest geeft waar je geen anderhalve meter afstand kunt houden, dan ben je een stel aso’s!’ Juno ging voorbij. Het werd zomer. We mochten wel weer naar buiten, maar naar feestjes nog altijd niet. Een tegenvaller, maar Ferd weet hoe je met tegenvallers omgaat. Als in 2016 zijn geliefde vrouw Florentine terminale kanker blijkt te hebben, laadt hij haar en hun kinderen met aanhang in de auto, op naar hun huis in Frankrijk. Daar vieren ze nog één keer het leven, print hij de euthanasieverklaring voor haar en nemen ze afscheid. Waar andere mensen na zo’n drama hun kop misschien een paar jaar laten hangen, stapt Ferd in een van de drukste banen die een mens kan accepteren: die van minister. Daar komt hij Liesbeth tegen, de Elsevier-journaliste die hem weer laat stralen. Op 22 augustus lopen ze het bordes van het gemeentehuis in Bloemendaal op, met een ring om de vinger. De tranen prikken in mijn ogen als ik de foto zie. Twee mensen die niet bang zijn voor de liefde. Die elkaar vonden en het leven en de liefde nog een keer omarmen, ook al zijn ze de zestig gepasseerd.   Moed Het vergt moed om je hart weer open te stellen na groot verdriet en Ferd is een moedig mens. Op 22 augustus laat hij heel Nederland zien wat we allang weten: de anderhalvemetersamenleving is voorbij. We hoeven niet meer angstvallig afstand te houden als er alle reden is om elkaar in de armen te vallen, op de schouders te slaan, te dansen en te vrijen. ’Als minister moet ik het goede voorbeeld geven’, zegt Ferd schuldbewust als heel Nederland over hem heen valt omdat op zijn trouwfoto’s niemand afstand houdt. Maar je geeft het goede voorbeeld Ferd! Wij willen, net als jij, weer vrij zijn. Wij willen ook verliefd zijn en het leven vieren. Volgende week donderdag wordt in de Tweede Kamer door deskundigen besproken wat er allemaal mankeert aan de coronawet die Hugo de Jonge wil invoeren. Deze wet geeft de man die de CDA-lijsttrekkersverkiezing ook al op een schimmige manier naar zijn hand wist te zetten, meer macht dan de volksvertegenwoordiging, staatsrechtelijk het hoogste orgaan in Nederland. Dat moet niemand willen, we hebben niet minder maar meer democratie nodig. Ik reken op Grapperhaus, die wél rechten studeerde en snapt hoe de Grondwet in elkaar steekt. En die van zijn Florentine leerde dat ziekte en dood hartverscheurend zijn, maar dat we door moeten met de levenden. Laat ons vrij, Ferd! Marianne vergeet dat Fred daar niets over te vertellen heeft. Ze snapt samen met Wappie Engel niet dat het virus zijn eigen wetten heeft en als wij ons niet naar die wetten gedragen het ongenadig toeslaat. Net zo ongenadig als in de VS waar ook al zo'n Wappie aan de macht is 

Leave a reply
You are not allowed to leave a reply!
Back to top