glop.nl

Published in headlines

MELKKOE.

donderdag, 21 juli 2022 15:35 Written by 

Additional Info

  • image: image
  • aankeiler:
    Als kind, lang geleden dus, leerde ik dat koeien gras eten. In de winter stonden ze op stal en aten ze gedroogd gras, hooi. En als de lente kwam gingen ze weer de wei in.
    Niks mis mee.
    Tegenwoordig staan koeien meer op stal, vaak megastallen, dan in de wei en wordt ze met eiwitten aangevuld ‘krachtvoer’ gegeven. Daar geven ze meer melk van en zijn ze vrijwel doorlopend van in de diarree.
    Nederlandse melkkoeien produceerden in 1910 per jaar zo'n 2.500 liter melk. In 1950 produceerde een gemiddelde koe 4.000 liter per jaar. In 2006 was dat toegenomen tot 7.800 l, terwijl sommige koeien nu zelfs jaarlijks 12.000 l geven. Deze verhoging van de melkproductie is tot stand gekomen door selectief fokken en door het bijvoeren met krachtvoer. Maar dit leidt tot een aantal neveneffecten. De voornaamste hiervan zijn dat melkkoeien veel calcium verliezen waardoor ze vaak aan gewrichtsproblemen lijden en dat er mastitis ontstaat aan de uier door de verhoogde melkproductie.
    In mijn kindertijd aten koeien gras, al dan niet gedroogd, en liepen ze het grootste deel van het jaar in de wei. Lang geleden was trouwens ook niet 80% van wat agrariërs produceerden bedoeld voor de export. Wat dat betreft was het vroeger zo gek nog niet in ons landje. Minder megastallen, een kleinere veestapel, minder stikstof en ammoniak, koeien veel meer in de wei en daardoor alles een stuk gezonder.
    Vroeger werden koeien gedekt door forse stieren, tegenwoordig worden ze kunstmatig geïnsemineerd. Een koe is ongeveer 9 maanden drachtig. Zoals een mensenvrouw pas melk kan geven na een bevalling is dat bij een koe pas na een kalving. Een melkkoe geeft gemiddeld 27 - 30 liter melk per dag of zo’n 8.000 - 12.000 liter per jaar. Omdat de melkproductie na verloop van tijd afneemt wordt de koe elk jaar opnieuw geïnsemineerd. Ieder jaar start dus een nieuwe dracht met een nieuw kalf en een nieuwe melkcyclus. Kalfjes worden zowel in de gangbare als in de biologische melkveehouderij meteen na de geboorte bij de moederkoe weggehaald en in zogeheten eenlingboxen gezet. De dieren ervaren stress en angst en kunnen de grote behoefte aan zuigen niet bevredigen. Daardoor gaan ze afwijkend gedrag vertonen, zoals het zuigen op buizen of, nadat ze na acht weken in een groepshok zijn gezet, aan andere kalfjes. Melkkoeien kunnen in hun leven tot 100.000 liter melk geven. Maar dat gebeurt vrijwel nooit. Gemiddeld worden ze na 5 of 6 jaar naar het slachthuis afgevoerd omdat ze vanaf dan minder melk geven of ouderdomskwalen krijgen. Over slachthuis gesproken: stierkalfjes worden meestal onmiddellijk en onverbiddelijk naar het abattoir vervoerd.
    Vroeger was ook de stagnerende woningbouw een politieke keuze. En is dat al decennialang, zij het dat tegenwoordig door verantwoordelijke politici wat al te gemakkelijk wordt gewezen op de stikstofproblematiek. Maar de woningcrisis was en is, toen en nu, net als de volledig uit de hand gelopen veestapel, een gevolg van foutief politiek beleid. Visieloze politici valt dus feitelijk minstens zoveel te verwijten als boeren met een ongebreidelde hang naar groei en uitbreiding.
    Enerzijds is de Nederlandse veehouderij door de ontstellend grote aantallen dieren een tikkende tijdbom, anderzijds is er een enorme woningcrisis. Ontstaan al in de vijftiger jaren van de vorige eeuw en via ‘Geen woning, geen kroning’ in 1980 doorgegroeid tot in het heden. De VVD, gesteund door PvdA, D’66, CDA, SGP, PVV, heeft er van alles aan gedaan om de (sociale) woningvoorraad ‘naar de markt’ te brengen. Woningcorporaties zijn in dat proces een melkkoe geworden die, vooral tijdens Rutte-2, een belangrijk deel van hun winst moe(s)ten inleveren in Den Haag.
    Aan de ene kant is er veel te veel vee, aan de andere kant veel te weinig (betaalbare) woningen. Boeren, bouwers en politici zouden als de wiedeweerga, zonder beschuldigend vingerwijzen, tot een evenwichtige oplossing moeten komen. In het belang van zowel dierenwelzijn als woningzoekenden. Zolang (mega)boeren echter middels onder andere tractorterreur blijven volharden in handhaving van de status quo staat dat een constructieve samenwerking ernstig in de weg en verliezen zij bovendien steeds meer aan sympathie onder de bevolking.
Read 86 times
Rate this item
(0 votes)

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

inloggen / registreren

Na registratie kun je o.a. aan het forum meedoen!

inloggen / registreren

Agenda

No events found.