Fascisme heeft in elke tijd en elke plaats een eigen vorm, aangepast om gebruik te maken van wat al populair is. Dat is bekend, maar toch tuint men er steeds weer in. Dus laten we kijken maar hoe fascisme zich vandaag de dag tentoonstelt.

Om duidelijk onderscheid te maken: ik wil het niet hebben over “liberal fascism”, het extreem-rechtse idee dat fascisme eigenlijk progressief is. Maar het is wel relevant, zoals we later zullen zien.

De politieke strategie van fascisme bestaat uit het mengen van de eigen machtspolitiek met een esthetiek die al bekend is bij mensen. Het is in feite de weg van de minste weerstand: fascisten zeggen wat “de mensen” willen horen.

Dat “bekende” is vaak juist niet-controversieel, en dat is juist de kracht. Fascisme kleedt zich in esthetiek en taal die in beginsel geen weerstand oproepen. Het mengsel met de eigen haatvolle ideologie is wat het controversieel maakt.

Wie bij fascisme denkt aan de nazi’s moet realiseren dat hun esthetiek gebouwd was op het Duitsland van de jaren 20 en 30 van de twintigste eeuw. Militarisme was toen gemeengoed, iedereen was ermee opgegroeid. Het was niet controversieel. Hetzelfde geldt voor nationalisme.

Lees verder

Wat hopen al die Nederlandse haviken eigenlijk te bereiken met het geven van Holocaust-les aan islamitische nieuwkomers? Is het de bedoeling ze goed in te prenten waartoe we hier in staat zijn als de sociale grenzen van de bezorgde burgers bereikt zijn? Zo van: “We hebben al eens zes miljoen van indringers uitgeroeid en denk godverdomme niet dat we ervoor terugschrikken om het nog eens te doen, want Annabel Nanninga staat al klaar om de mooie ovens van Hitler weer aan te zetten”?

Lees verder

Maandenlang sleepten de onderhandelingen over een nieuw kabinet zich voort. Hoewel vooral naar buiten kwam hoe streng de regels over migratie moeten zijn en de meningsverschillen daarover, blijken met name VVD en PVV het niet eens te kunnen worden over de bezuinigingen op de overheidsuitgaven, Hoe dan ook, uiteindelijk ligt er vijf maanden na de verkiezingen een rechts tot extreemrechts akkoord.

In de noodzakelijke maatregelen om de klimaatveranderingen tegen te gaan, treden vertragingen op. Van de sociale maatregelen die Wilders aankondigde, is weinig terechtgekomen. Halvering van het eigen risico is op de lange baan geschoven. Verhoging van minimumloon en uitkeringen is niet aan de orde. De mogelijkheden voor nieuwe migranten om legaal in Nederland te verblijven, worden vrijwel afgeschaft. Het aantal arbeidsmigranten wordt gehalveerd en er komt een asiel stop. Vanaf volgend jaar volgt een bezuiniging van honderd miljoen op het gemeentelijk bijstandsbudget.

Recht en orde

Het akkoord toont een ‘recht en orde’ ideologie die tot uitdrukking komt in bijvoorbeeld de sociale zekerheid. Te verwachten is dat de toetredingsvoorwaarden tot sociale zekerheidswetten, vooral de bijstand, worden aangescherpt. De aantallen daklozen zonder reguliere inkomsten en mensen zonder verblijfsvergunningen zullen explosief stijgen. De Participatiewet blijft, wie geen tegenprestatie levert (onbetaald werk) krijgt geen uitkering. De opsporing van fraude zal geen maatwerk kennen, ook na kleine vergissingen en overtredingen volgen strenge boetes – algoritmen zullen een hoge vlucht nemen.
Kortom, wie van een loon of uitkering afhankelijk is, kan van de nieuwe regering niet veel goeds verwachten.

Lees verder