Op basis van onjuiste aannames proberen Europarlementariërs van NSC en BBB de financiering voor milieuorganisaties de nek om te draaien. Dat past in de mondiale trend om kritiek op de zittende macht te smoren, zeggen deskundigen. ‘Het is een bewuste strategie om je van de waakhonden te ontdoen.’

‘Lobbyschandaal in Brussel: EU betaalde milieuclubs in het geheim voor promotie van groene plannen Timmermans’. 

De kop boven het stuk in De Telegraaf van 22 januari loog er niet om. In Brussel was volgens de krant een snood plan gesmeed om de Green Deal, het klimaatprogramma van de EU, erdoor te drukken. 

In het artikel beweert Europarlementariër Dirk Gotink (NSC) dat hij ‘geheime contracten’ heeft ingezien. Daaruit zou blijken dat de Europese Commissie geld geeft aan milieuorganisaties op voorwaarde dat ze het parlement belobbyen. ‘Dit lijkt een zeer georkestreerd samenspel van een groene coalitie onder leiding van Timmermans en een linkse meerderheid in het Europarlement,’ aldus Gotink. 

Follow the Money kon deze ‘geheime contracten’ met milieuclubs ook inzien en kwam daarin niets tegen dat wijst op afspraken over beïnvloeding. Toch gebruiken Gotink en zijn fractiegenoten het lobbyverhaal als argument om de financiering van de milieuclubs stop te zetten. 

Lees verder

De agro-industrie houdt onze politiek in haar greep. De grote spelers in de agro- en veehouderijsector weten met slimme marketing, lobbyisten en grote geldstromen het landbouwbeleid naar hun hand te zetten. Hoe dit heeft kunnen gebeuren, ontdekt je in de onthullende documentaire Boerocratie, bezetting van het binnenhof. Kijk naar de opmerkelijke opkomst van de BBB en de internationale spelers die ons landbouwbeleid vormgeven.

Donderdagmiddag kwamen een paar honderd mensen samen tijdens een manifestatie tegen de sociale afbraak in Utrecht. De hitte speelde een rol in de beperkte opkomst, maar het is ook duidelijk dat de vakbondstop de manifestaties tijdens deze actieweek heeft onderschat. Onder deelnemers van de actie was de stemming strijdbaar.

Een belangrijk onderdeel van de deelnemers waren arbeiders uit de voormalige sociale werkplaatsen. Tijdens de manifestatie in Utrecht spraken we met twee vakbondsleden: Auke en Jorrit. Auke is kaderlid bij een sociaalontwikkelbedrijf (SOB): ‘ Op mijn bedrijf heb ik geprobeerd ruchtbaarheid eraan te geven, bijvoorbeeld door posters op te hangen. Maar ik krijg daar nog niet veel reactie op.’

Jorrit, zijn collega: ‘Onze doelgroep is de voormalige WSW, en dat heet nu SOB, de sociaal ontwikkelbedrijven. Maar het is heel moeilijk – en dat is eigenlijk al heel lang zo – om die mensen het gevoel te geven dat ze als ze ergens voor gaan staan erop vooruit kunnen gaan. Dat het helpt om hier aanwezig te zijn, want ze zien natuurlijk niet meteen resultaat. En dat is vaak het probleem. Ze kijken alleen op korte termijn en zeggen dan “het heeft geen zin”. Dan gaan ze misschien één keer mee en denken dan “ik zie niet gelijk resultaat”, maar ze zien nog niet het grote plaatje. Dat is vaak het moeilijke.’

lees verder